Kapı Komşumuz Korsanlar'ı severek okumuştuk. Sosyal medyada devam kitabıyla ilgili sevincimi paylaşınca Deniz'in bayram hediyelerinden birisi oldu Kurukafa Ailesi ve Lanetli Mağara. Kitabı elime alınca şaşırdım. Zira kitap siyah beyaz resimlerden oluşuyordu, 160 sayfaydı ve Deniz kapağa boş boş bakıyordu. Matilda ve Jim Ladd isimleri ona hiçbir şey anımsatmadı.
İyi resmedilmiş, eğlenceli bir çocuk kitabı, çekirdek anı (çekirdek anı demişken şu şahane animasyon izlenmeli, izlensin) gibi, hele bir tetiklenmeye görsün, muhakkak gizlendiği yerden çıkıyor. O yüzden okul öncesi tanışılan, maceralarına eşlik edilen güzel kitaplar, uzun okuma yolculuğunun ilerleyen evrelerinde yeniden, keyifle buyur ediliyor. Deniz de resimleri bir süre inceleyince eski dostlarını hatırladı ve emir geldi. "Oku!"
Daha önce neler olmuştu, hatırlayalım. Kurukafa ailesi Bıkkınkıyı kasabasından ayrılıyor. Jim'in ve Matilda'nın dostluğu devam ediyor. Ve yeni macera başlıyor.
Bir yaz günü, kasabanın yakınlarında deniz keyfi yapan aile, sahilde gizemli bir mağara keşfediyor. Ancak mağaraya giren bir daha geri dönmüyor. İçeri girmeden önce, Jim köpeği vasıtasıyla eski dostu Matilda'ya bir mektup yolluyor. Mektubu alan Matilda koşarak yardıma geliyor ancak işi zor. Kurukafa ailesini büyüleyen kim? Amaçları ne? Büyü nasıl bozulur? Evdeki yokluğu fark edilmeden arkadaşını kurtarabilecek midir? Tüm soruları ve düğümleri çözmek için önümüzde 160 sayfa uzanıyor. Ağır ağır başlıyoruz okumaya.
Biraz gafil avlandığım doğrudur. Okul öncesi bir çocuğa, kısa hikâyelerden ya da masallardan oluşmayan, bütünlüklü, bu uzun anlatıyı peyder pey bir haftada okudum. Haliyle anlamadığı, kaçırdığı yerler oldu. Onları açıkladım, bir sonraki akşam o zamana kadar olan okumamızı özetleyerek kaldığımız yerden devam ettim. Velhasıl Deniz'in yaşına uygun olmayan, eşlik etmesi güç bir okuma deneyimi oldu. Bir kez daha o kalın kitabı okumaya niyetim yok. Bu tatlı macera, Deniz tarafından yeniden okunacağı zamanı bekleyecek.
Yazan Jonny Duddle
Redhouse Kidz
